Γερμανός οικονομολόγος προτείνει ένα για τον πλεονασματικό Βορρά και ένα για τον υπερχρεωμένο Νότο
![Ο παράλληλος κόσμος των δύο ευρώ](https://vstatic.doldigital.net/vimawebstatic/10E04A85A982BEBE371BAF1F7EB28D67.jpg)
Η συνοχή της Ευρωζώνης δοκιμάζεται σκληρά από την κρίση τα δύο τελευταία χρόνια και κατά καιρούς βγαίνουν στην επιφάνεια διάφορα σενάρια και προτάσεις, όπως για παράδειγμα αυτή που προβλέπει την προσωρινή έξοδο από τη ζώνη του ευρώ για τις υπερχρεωμένες οικονομίες, με την παράλληλη κυκλοφορία ενός τύπου εθνικού νομίσματος.
Όπως επισημαίνεται σε σχετικό δημοσίευμα της Deutsche Welle, η ιδιαίτερη πρωτοτυπία της πρότασης του Γερμανού καθηγητή είναι η εξής:
Ο κ. Κέρμπερ δεν προτείνει την επαναφορά της δραχμής στην Ελλάδα (αντιθέτως μάλιστα, επισημαίνει ότι η δραχμή δεν θα έλυνε τα σημερινά προβλήματα), αλλά προτείνει στη Γερμανία να αποτολμήσει τη «φυγή προς τα εμπρός» και να εκδώσει ένα ισχυρό νόμισμα του Βορρά μαζί με άλλες τέσσερις χώρες που διαθέτουν ισχυρά πλεονάσματα και τηρούν αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία: την Ολλανδία, τη Φινλανδία, την Αυστρία και το Λουξεμβούργο.
Το νόμισμα αυτό που θα προσανατολίζεται στο παλαιό γερμανικό μάρκο ή στο ολλανδικό φιορίνι, θα κυκλοφορεί παράλληλα με το σημερινό ευρώ, όπως αναφέρει ο Γερμανός οικονομολόγος, μιλώντας στην εφημερίδα «Die Welt».
Το πλεονέκτημα της υπόθεσης: ενώ σήμερα το ευρώ είναι υπερβολικά φτηνό για τη Γερμανία και υπερβολικά ακριβό για την Ισπανία, για παράδειγμα, η παράλληλη κυκλοφορία των δύο νομισμάτων θα ωφελούσε τους πάντες, υποστηρίζει ο καθηγητής Κέρμπερ.
Ίσως μάλιστα με αυτόν τον τρόπο βοηθηθεί εμμέσως και η Ελλάδα να αποπληρώσει τα χρέη της, καθώς:= ναι μεν τα χρέη παραμένουν σε ευρώ, αλλά μέσω της καθιέρωσης ενός πιο ισχυρού νομίσματος θα είναι πιο εύκολο και πιο φτηνό για τη Γερμανία να προμηθευθεί ευρώ, άρα κατά κάποιον τρόπο, διά του πληθωρισμού, τα ευρώ των νοτίων χωρών συσσωρεύονται πιο εύκολα.
Η νομισματική ζώνη του μάρκου-φιορινιού θα πρέπει να είναι ανοιχτή σε όλους, επισημαίνει:
«Όποιος εκπληρώσει και είναι διατεθειμένος να τηρεί σε μόνιμη βάση τα κριτήρια σύγκλισης, μπορεί να προσχωρήσει. Ως η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης, η Ιταλία δικαιούται να λαμβάνεται σοβαρά υπόψη ως εταίρος και να διατυπώνει τις δικές της προτάσεις επ’ αυτού. Αλλά προηγουμένως πρέπει να κάνει μεταρρυθμίσεις στο κράτος και στα δημόσια οικονομικά της» λέει ο Γερμανός οικονομολόγος.
ΔΟΛ